Relaties, Competitie en Neggen

Ik vind het altijd riskant openlijk te schrijven over vrouwen, liefde of relaties, helemaal in combinatie. Maar ik had bij het lezen van Renskes column iets wat dronken mensen “een helder moment” zouden noemen. (Ja ik ben weer helemaal verliefd!)

Zij had het over een sterke versiertechniek. De neg. Neggen is een kleine belediging die mooie vrouwen veel meer aantrekken dan een compliment. Renske gaf het voorbeeld: “Is dat een handdoek of een jurk.” Als je het mooiste meisje uit de zaal een compliment zou geven pis je in de wind. Ze krijgt waarschijnlijk toch al honderd complimentjes. Maar zo’n semi negatieve opmerking kan bij zo’n vrouw blijven steken. En wat willen vrouwen dan? Wraak! Het gaat uiteindelijk om winnen. (Zeker bij vrouwen.)

Ik was voorheen ook altijd van de old-school complimentjes-gever. En ‘mijn’ leukste meisjes? De meisjes waar ik het het minst mee eens was en simpelweg beter wilde zijn dan ik. (En andersom). Het was voor mij in een keer helemaal duidelijk. Ik kon me in een keer velen malen voor de geest halen waarom en waarop ik gefaald heb. Sterker nog ik denk dat het de onderliggende reden is dat mijn relaties nooit werken. Met slappe complimentjes kom je er niet, met lieve cadeautjes ook niet. Zelf zit ik ook niet op een ja-knikkertje te wachten.

Relaties waar je af en toe een flinke ruzie hebt gaan ook veel beter dan de eeuwig ‘blije partners’. Niet omdat ze minder van elkaar houden of iets dergelijks maar je kan niet blijven pieken. Jaren bij elkaar en nog steeds lachen? Flikker toch op! Je moet niet “zoveel maanden bij elkaar” gaan vieren. Dat houdt een keer op. Dat is heel traag naar een teleurstelling toe werken.

Mensen willen het altijd beter hebben. Stel nou dat dat ook voor je relatie moet gelden? Als al mijn relaties één grote stijgende lijn hadden moeten zijn, dan was ik na een jaar al auto’s en diamanten voor haar aan het kopen en met gedichtjes aangekomen met rijmende zinnetjes waar ik het al lang niet meer mee eens ben. Puur om de gewenning aan te houden en een schuldgevoel vergroten voor als ze het wilt uitmaken.

Het is algemeen bekend dat de meeste relaties eindigen met leugens en bedrog. Het is ook heel logisch daarmee te beginnen. Ik denk dan ook dat een leuke “neg” een perfecte start is voor een prima relatie. Het is absoluut niet liefde dat het beste in mensen naar boven haalt. Liefde is meer de veroorzaker van luiheid, gewenning, afhankelijkheid en een midlifecrisis. Rivaliteit. De beste soulmate is vaak ook je rivaal. Geld ook voor je vrienden. Het is vreemd om te zeggen misschien, maar uiteindelijk zoeken we allemaal een beetje competitie. In deze verwende westerse wereld willen we geen partner meer die het ons makkelijker maakt. Dat is het pad van “”Marriage, Boredom, Alimony, Death!” Een uitdaging, competitie: veel interessanter.

En ik denk dat daarom de neg zo goed werkt. Je profileert je meteen als een uitdaging, maar niet per se een eikel. Nu wil ik alleen nog een ding weten… Weet iemand nog andere neg-one-liners of -technieken? Zoiets als “Is dat een handdoek of een jurk.” Of “Het komt jou toch allemaal maar aanwaaien, hè.” Vrouwen, dames en meisjes mogen meehelpen!

Mijn Vader werkt bij Apple

Net als elke andere mannelijke wannabe columnist, was ik verliefd op Renske. Even voor de mensen die niet weten wie Renske is; Renske heeft de column op pagina 1 van NRC-Next overgenomen van Aaf. (Aaf moet je wel van gehoord hebben.) En al verschillen de meningen, ik vind Renske beter. Ok, dat was mijn punt niet… Maar goed ik was verliefd op Renske. De meid die ik enkel ken van een klein driehoekig fotootje ik mijn krant, maar me wel ontzettend hard kan laten lachen in een overvolle trein richting Amsterdam. Tot op vorige woensdag. Ik snap dat als je elke dag iets moet schrijven het niet elke keer geweldig goed kan zijn. Maar Renske ging dit keer te ver! Wat een column hoorde te zijn, werd een verkooppraatje voor Apple. Ik was niet meer verliefd.

Ik heb in principe niets tegen Apple, ik heb opzich niets tegen Apple-bezitters (nee echt niet), maar de hele attitude rond dat merkje staat mij echt niet aan. Een vriend van mij liet al een keer heel duidelijk blijken dat je praat over iZelfstandignaamwoorden. Onduidelijk? Laat ik zeggen dat ik iets sms met een mobiele telefoon. Ik goog… zoek iets op met mijn computer of laptop. En ik luister muziek op mijn mp3-speler. Kan iemand me uitleggen welke arrogante klootzak het nodig vond om een Apple merknaam wél te noemen. Apple-hoertjes smsen met hun iPhone. Nerds photoshoppen met hun iMac. En yuppen hebben geen laptop meer: Macbooks!

Nu wil ik absoluut niet de discussie aangaan of die producten van Apple beter zijn dan andere. Apple-knuffellaars hebben vast gelijk. Maar hoe is dat er bij ons ingeslopen? Ik ken het niet bij auto’s, niet bij spijkerbroeken, niet bij koelkasten. De enige vergelijking die ik kan maken is bij spelcomputers en schoenen. Bij spelcomputers heeft het nut je aan een zielige merknaam vast te klampen: andere producten, andere services, andere games. Maar in mijn wereld doet een Apple praktisch het zelfde als mijn Compaq Presario. Mensen op een Apple kunnen dit namelijk ook gewoon lezen en MSN-en ook gewoon.

Oh ja! En bij Nike’s. Volgens mij is dat ook iets 2010-achtigs. Je hebt nu schoenen… en Nikees. Er zijn zelfs ‘muziek’-nummers over geschreven. “I’m walking on the street with my… kalfleren instappers on!”

Nogmaals Appletjes onder ons. Jullie hebben gelijk, jullie computers zijn beter. Ik weet dat sommige van jullie een beetje moeite hebben met jaloezie om te gaan. Dus jullie winnen. Maar alsjeblieft doe niet mee aan de moderne versie van “mijn vader werkt bij MacDonalds!” Want ik weet niet of het jullie is opgevallen. De Blackberry’s gaan jullie achterna!

Brb even mijn Sony Erricson Aino opnemen.