There is no ‘i’ in phone

De afgelopen tijd heb ik vaak nagedacht over de hele markt van smartphones, maar vooral over één bepaald telefoontje, en by far de bekendste die nu te verkrijgen is, de iPhone. Waarom ik hier over nadenk? Eerst was het gewoon puur uit interesse. Het is namelijk op het moment de best verkopende smartphone en dat moet een bepaalde reden hebben gezien de markt van smartphones nu enorm veel concurrentie ondergaat. In dit betoog mijn kijk op de populariteit van dit kleine hebbedingetje.

Om te beginnen mijn complimenten aan het marketingteam van Apple. Ik heb namelijk nog nooit iemand met een iPhone horen zeggen dat hij belt of sms’t met zijn mobiele telefoon. Nee, die gene belt en sms’t met zijn iPhone. Dit zelfde merknaam noemende fenomeen behoort bij vrijwel elk product dat Apple op de markt zet. Een Macbook, vaker een Mac genoemd en de  iPod, wie gebruikt er tegenwoordig nog de term mp3 speler? Reclame is niet meer nodig voor bestaande producten van Apple, wij de consumenten doen dit zelf wel door de naam van het product te vervangen met de eigen merknaam die Apple gebruikt. Mijn idee hierachter is dat Apple slim heeft bedacht een naam te verzinnen voor hun mobieltje die makkelijk bruikbaar is. iPhone, simpeler kan het niet. Waar andere mobiele telefoon aanbieders soms namen geven aan hun mobieltje zoals w810-i heeft Apple er gewoon een i voor gezet en dit bij al haar producten. Simpel maar effectief. Zeker als je weet dat dit het enige mobiele telefoontje is wat Apple op de markt heeft gebracht. Well played Apple Inc.

Toch, met een pakkende naam alleen kom je er niet, er was meer voor nodig. In midden 2007 werd de eerste iPhone op de markt gebracht in de VS. Een mobieltje met een zo waar touch screen,  iets wat je toen eigenlijk alleen nog in Mission Impossible films had verwacht was nu beschikbaar op je telefoon. Toen was de iPhone echt een hebbedingetje. Een gadget voor de persoon met teveel geld of een possible trendsetter. In het derde kwartaal van 2007 was het mobieltje alleen verkrijgbaar in de VS en hier verkocht Apple er ruim 270.000. Toen de introductie in Europa hierbij kwam werd dit aan het eind van 2007 ruim 1,5 miljoen. Vrij veel zou je zeggen, maar niets is minder waar, in het jaar daarop waren er al meer dan 12 miljoen iPhone’s verkocht. En hier stopte het niet.

Het was een feit, iPhone was nu meer dan alleen een hebbedingetje. Het zou iets meer met zich meebrengen. Het koopmotief van de mensen was veranderd. Mensen zagen het product als een statussymbool. Het was hip, het was nieuw en je kon er veel meer mee!… in 2007. Een kwalitatief hoogstandje in de markt van telefoons want ja, iPhone is gewoon de beste. Dat heb ik mensen vaak horen zeggen. ´Kwaliteit is de reden waarom mensen de iPhone kopen´ of ´er zit niks status of imago gebonden aan, de populariteit komt omdat het gewoon kwalitatief een goed product is´.

Mijn reactie is ja en nee. Natuurlijk, de iPhone is een goed product met zijn leuke applicaties en nieuwe hippe fratsen, maar vanaf begin 2008 zijn er meerdere smartphones op de markt. De iPhone was toen der tijd niet de enige telefoon die wat meer kon dan de vertrouwde mobiel die je nog kon uitklappen en uitschuiven. Status, de iPhone was uitgegroeid tot een waar statussymbool en dit werd alleen maar groter naar mate jaren verstreken. Waarom geen kwaliteit? Omdat als de iPhone (een product met genoeg bekendheid) een echt kwaliteitsproduct was, dan waren zij allang marktleider op dit gebied. Dit is gewoon boerenverstand, verbanden trekken 101. Nooit in het bestaan van de iPhone zijn zij dit geweest. Één andere concurrent wel; Nokia. De Finse producent heeft elk jaar het grootste marktaandeel. Ook zij maken smartphones als zowel elke grote wereldspeler op dit gebied. Als je marktleider bent, voor jaren, dan heb je een kwalitatief goed product. Nokia telefoons gaan al zolang mee dat je hier mee eens moet zijn. Hoe kan het dan, dat de verkoop van Nokia gestaag bleef en die van de iPhone exponentieel toe nam maar Nokia wel marktleider bleef?

Laat mij dit even uitleggen. Nokia loopt de afgelopen jaren eenzelfde afzet maar blijft wel nieuwe producten uitbrengen, de laatste tijd dus met de focus op smartphones omdat die markt de grootste groei heeft. Tegenwoordig heb je van veel concurrenten een smartphone, de iPhone is niet meer de enige in zijn soort. Nokia, Samsung, Black Berry, LG, HTC, Sony-Ericsson… allemaal hebben zij smartphones die hetzelfde kunnen en vaak wel meer dan de iPhone. Kwalitatief goede producten stuk voor stuk, het zijn per slot van rekening ook wereldspelers. Ja, dit zijn goede producten, daar kan je als Apple user niet omheen. Dat zou ik trouwens ook niet ontkennen want delen van de iPhone worden door Samsung gemaakt, maar dat terzijde. Als er op de markt van kwalitatief gelijkwaardig producten, 1 product zo´n grote stijging in de verkoop heeft t.o.v. andere producten dan kan dit alleen maar op een andere variabele duiden. Kwaliteit is out of the question. De plaats van verkrijgbaarheid is hetzelfde bij alle telefoons. Prijzen van de verschillende telefoonaanbieders zijn hetzelfde, behalve t.o.v. de iPhone 4. Deze is vrijwel het dubbele bedrag van het duurste mobieltje van één van de concurrenten. Waarom is een telefoon die twee keer zo duur is en hetzelfde kan dan toch zo meer in trek? Omdat zij zich zo hebben gepositioneerd en het duurder hebben gemaakt om het idee te wekken dat de iPhone niet voor iedereen zo is weggelegd. Status. De tweede verklaarbare reden is verschil in promotie. Zoals eerder gezegd heeft Apple hier een steekje voor omdat het door de mensen zelf (toen der tijd de gadgethunters) wordt verspreid en alleen maar verder is overgenomen. Hoe weet je ook of iemand een iPhone heeft. Deze persoon laat hem steeds zien. Dit duidt alleen maar op een imagoproduct. Want andere producten hebben genoeg soorten reclame maar Apple heeft het mond-tot-mond imago voordeel.

De iPhone is een statusproduct, dat is nu wel duidelijk. En stiekem verwacht ik toch nog veel commentaar van iPhone users dat ik het verkeerd zie. Want je weet wat zij zeggen.
‘Apple is mooi en de iPhone is beter, en die andere mobiels deugen vast voor geen meter.’

– François van Panthaleon van Eck

Mijn Vader werkt bij Apple

Net als elke andere mannelijke wannabe columnist, was ik verliefd op Renske. Even voor de mensen die niet weten wie Renske is; Renske heeft de column op pagina 1 van NRC-Next overgenomen van Aaf. (Aaf moet je wel van gehoord hebben.) En al verschillen de meningen, ik vind Renske beter. Ok, dat was mijn punt niet… Maar goed ik was verliefd op Renske. De meid die ik enkel ken van een klein driehoekig fotootje ik mijn krant, maar me wel ontzettend hard kan laten lachen in een overvolle trein richting Amsterdam. Tot op vorige woensdag. Ik snap dat als je elke dag iets moet schrijven het niet elke keer geweldig goed kan zijn. Maar Renske ging dit keer te ver! Wat een column hoorde te zijn, werd een verkooppraatje voor Apple. Ik was niet meer verliefd.

Ik heb in principe niets tegen Apple, ik heb opzich niets tegen Apple-bezitters (nee echt niet), maar de hele attitude rond dat merkje staat mij echt niet aan. Een vriend van mij liet al een keer heel duidelijk blijken dat je praat over iZelfstandignaamwoorden. Onduidelijk? Laat ik zeggen dat ik iets sms met een mobiele telefoon. Ik goog… zoek iets op met mijn computer of laptop. En ik luister muziek op mijn mp3-speler. Kan iemand me uitleggen welke arrogante klootzak het nodig vond om een Apple merknaam wél te noemen. Apple-hoertjes smsen met hun iPhone. Nerds photoshoppen met hun iMac. En yuppen hebben geen laptop meer: Macbooks!

Nu wil ik absoluut niet de discussie aangaan of die producten van Apple beter zijn dan andere. Apple-knuffellaars hebben vast gelijk. Maar hoe is dat er bij ons ingeslopen? Ik ken het niet bij auto’s, niet bij spijkerbroeken, niet bij koelkasten. De enige vergelijking die ik kan maken is bij spelcomputers en schoenen. Bij spelcomputers heeft het nut je aan een zielige merknaam vast te klampen: andere producten, andere services, andere games. Maar in mijn wereld doet een Apple praktisch het zelfde als mijn Compaq Presario. Mensen op een Apple kunnen dit namelijk ook gewoon lezen en MSN-en ook gewoon.

Oh ja! En bij Nike’s. Volgens mij is dat ook iets 2010-achtigs. Je hebt nu schoenen… en Nikees. Er zijn zelfs ‘muziek’-nummers over geschreven. “I’m walking on the street with my… kalfleren instappers on!”

Nogmaals Appletjes onder ons. Jullie hebben gelijk, jullie computers zijn beter. Ik weet dat sommige van jullie een beetje moeite hebben met jaloezie om te gaan. Dus jullie winnen. Maar alsjeblieft doe niet mee aan de moderne versie van “mijn vader werkt bij MacDonalds!” Want ik weet niet of het jullie is opgevallen. De Blackberry’s gaan jullie achterna!

Brb even mijn Sony Erricson Aino opnemen.