Krouwels’ Kankerkalender

100 happy days. Ken je dat? Honderd dagen, honderd dingen die je ‘happy’ maken, vervolgens honderd sociale mediakanalen gebruiken om honderden lastig te vallen met jouw dagelijkse therapie. Kan zijn: een ontbijtje in een fleurig filter op Instagram, tot een smachtende selfie met jouw derde bioscoopkaartje van de week op Facebook. (Die Pathékaart moet je er natuurlijk oud-Hollands ‘uitkijken’!) Hashtagje erbij; #100happydays. Dat moet dan elke dag, dat is de ‘challenge’. Ik weet nu zo’n zes weken dat ik kanker heb en ik ben ook maar begonnen. Vanaf volgende week heb ik niet ontoevallig nog 100 dagen chemotherapie over. In principe.

Kankerkalender
Joris, betekent dat, dat we morgen een foto kunnen verwachten van je vers gesneden Twentevolkorenklooster-speldbrood naast je caramelsoya-latte met #day1?
Lazer toch op! Maar ja, ik tel de dagen en mijn momenten. Elke dag schrijf ik een woord of twee over de afgelopen 24 uur op mijn kankerkalender. Mijn hashtag van de dag. (Voorbeeld: #Voorheteerstwerken!, #12uurachterdebar, #dansjeswagentotlaat, #seksmetdiekale.)

Die kalender is overigens bijna noodzaak. Op posterformaat hangt een kalender op mijn deur tot medio oktober. De dagen plak ik vol met gekleurde bolletjes met een cijfer erop. De kleur staat voor een pilletje, het cijfer voor een aantal. Vandaag rood 3, zwart 1, geel 2, blauw anderhalf; Pretnisolon, antibiotica, maagbeschermers en botversterkers. Valt mee; in mijn chemo-week lijken de dagen op kleuterkleurplaten. Misschien klinkt zo’n schema iets voor dementerende oude mannetjes, maar mijn medicatieschema is vrij specifiek. Sommige middelen slik ik naar lichaamsgewicht waardoor weinig dagen hetzelfde zijn. Ik ben al geen ochtendmens! Bij het opstaan alle kleurtjes netjes verzamelen, uit het folie prikken en naar binnen klokken. Het kan maar kloppen. Het is toch mijn genezing, nietwaar?

Mijn date van vorige week had ook een kalender. Zij kruist in haar dagelijks leven de dagen af voor ze naar Japan gaat.
“Even weg. Weg. Weg. Weg. Ik ben zó aan vakantie toe!”
Ik ken haar niet goed hoor, nu ook niet beter, maar ik kreeg de indruk dat het zo’n typetje betreft dat áltijd toe is aan vakantie. En als ze terug is, meteen de volgende vakantie boekt. De ober van het eerste authentiek Japans restaurant was waarschijnlijk al gebeld om een foto te maken met haar en het voorgerechtje. Je weet wel, voor Facebook. Wanneer ze naar Japan gaat? Eind november! Man, man, man tegen die tijd heb ik misschien alweer een kapsel!
Ga toch leven, trut…

I don’t like the drugs, but the drugs like me. 
Oh, en wat mij betreft. Ik en chemo gaan heel goed samen! Met de hittegolf keihard aan het werk geweest bij Vooges. (Toptent!)
De enige reden dat ik de 50-urige werkweek niet heb gehaald was het chemokuurtje van woensdagmiddag. Dus het gaat schandalig goed met mij. Het zal niet iedereen gegund zijn in mijn situatie, dat besef ik mij zeer goed. Het maakt mij echt, tja,  kankergelukkig.

Een ziekte als kanker brengt sowieso een vreemd soort gelukzaligheid met zich mee. Zo weinig voelt ineens vanzelfsprekend, waardoor de dagelijkse dingen speciaal zijn.
‘Cliché Krouwels!’, ik weet het.
Maar wat ik niet verwachtte was dat mijn positieve aura werkt als een schild. Je moet van goede huize komen om bij míj aan te komen met moeheidsklachten of andere kansloze knorrigheid. Dat dagelijkse negatieve geneuzel waar ik gezond al zo kolossaal allergisch voor was wordt mijn kale koppie bespaard. Genieten!

Ik ben wel als de dood voor mijn wenkbrauwen die mij elk moment kunnen gaan verlaten. Dan ben ik echt een kaal aapje! Chemotherapie is als een trage Brazilian wax met medicinale werkingen. Ja, echt, ik ben een kankerpatiëntje die zich nog ontzettend zorgen kan maken om zijn uiterlijk. Ik heb mijn kankerkalender-hashtag vast klaarliggen voor als het gebeurt; #Wenkbrouwels!

IMG-20150704-WA0004

Advertenties

11 gedachtes over “Krouwels’ Kankerkalender

  1. Dag Joris,
    Gisteren hebben wij elkaar gesproken in het Spaarne. Zoals beloofd heb ik je blog gelezen en je hebt er een volger bij. Ik vond het een bijzonder gesprek. Je stukjes vind ik echt geweldig om te lezen, ik heb ook een aantal oudere posts gelezen, heerlijk fantasievol, humoristisch en lekker direct.
    Ik wens je het allerbeste en wie weet tot ziens, Carla Raadschelders (Adamas Inloophuis)

  2. Hey Joris,

    Met veel bewondering en plezier volg ik jouw blog. Man wat kun jij goed relativeren. Niet alleen over je gezondheid, maar ook over de gewone en minder gewone dingen in het leven. Ik ben trots dat ik familie van je ben.

    Grooetjes,
    Sten

  3. Dag Joris, wij kennen elkaar niet, maar je verhalen treffen me. Mijn vrouw kreeg rond 1984, iets ouder toen dan jij nu, ook Hodgkin, morbus 2 A, en moest het toen nog met een breed spectrum MOPP kuren doen. Rotzooi. Toen was de medische wetenschap nog niet zo ver als nu. En bestraling. Even los van de langjarige na-effecten, is ze (bijna) compleet de oude geworden, lichamelijk dan. Sindsdien heeft en houdt ze wel een meer dan normale slaapbehoefte. Maar as dat allessis, niewaar, Je vitaliteit spat van je blog af, veel “van je af” schoppen en schrijven en mooie positieve dingen. Ik wil maar zeggen, kans op volledig herstel = 99% man, de toekomst is het enige dat telt. En zorg er voor dat je blijft houden van de dingen en mensen waarvan je houdt. Liefde is alles. Groet en Succes in je verdere leven !
    Met vriendelijke groet, Wim Kok, Haarlem

    • Dank je wel Wim!
      Wauw! Ik hoop ook zo’n verhaal te kunnen vertellen! Als ze het zo goed hebben kunnen doen voor jouw vrouw dan kan het 31 jaar later toch ook voor mij? 😉
      Gegroet!

  4. Wow zeer onder de indruk van jouw positieve benadering en je eerlijkheid. (je tranen, etc). Ik lees je bloggebrood nu in mijn bed aan het De Favaugeplein in Zandvoort met het gedender van de zee op de achtergrond (mijn vakantiesdres) en bedenk me dat je hier verderop bij Vooges werkt. Het gaat je lukken en ik lees graag met je mee. Mijn zoon is beter geworden van ALL high risk, hij was 5 nu 16. Ook zo’n doorzetter als jij. Sterkte en houd vol, misschien toch iets minder stoer met werken want je lichaam heeft ook rust nofig om weer te gemezen. Hartelijke groet en liefs, I

  5. Hoi lieve Joris,
    Ik lees sinds kort ook je blog, en ik vind het fijn om te weten dat het goed met je gaat! Ik hoop dat het allemaal helemaal goed komt! Nee, ik WEET dat het helemaal goed komt!
    Heel veel liefs van je kleine nichtje Elsje.

    P.s. Jouw kale kop staat gewoon goed hoor😉!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s