Levende donoren zijn niet nuttig

In Putten werd een stille tocht gehouden. Met dat nieuwsfeit word ik wakker maandagochtend. Een stille tocht, voor de hond Diesel. Diesel is namelijk dood gebeten door een andere hond. Natuurlijk, dat vraagt om een stille tocht.
Braaf hield de kudde van zeker twaalf mensen hun mond. Een minuut stilte voor de hond Diesel.

Ik hoor als ik koffie zet dat het international CAPSLOCK-day is. Natuurlijk.
Oh, en de donorweek is begonnen! Alweer. Een hele week. Ik zou sterven als het weer een keer ‘gewoon’ maandag is. Ben benieuwd wie er in de stille tocht loopt.
Donorweek 2012. Wéér een eindeloze batterij aan Facebook-berichten van een stel treurige moraalridders die je oproepen ook donor worden. De kans is vrij groot dat die berichten komen van mensen die vegetariër en/of Partij voor de Dieren-stemmer zijn. Gewoon met rust laten die mensen.

Debat op 2 had Arie Boomsma al ingezet om de kwestie te bespreken. Hij werd versterkt door een handje vol mensen die aan het wachten waren op een donorlever of donornier. Stuk voor stuk deden ze hardop hun best níét zielig en smekerig over te komen. Tevergeefs.
De discussie was vernietigend voorspelbaar.
“We moeten gewoon allemaal ‘in principe’ donor zijn!”
Natuurlijk ben ik daar voorstander van, maar dat is het probleem niet. We hebben namelijk 5,1 miljoen donoren in Nederland. Een relatief hoog percentage van de bevolking.
We hebben te weinig organen, dat wel, maar niet te weinig donoren. Misschien een chronisch tekort aan verkeersdoden.
Een bejaarde vrouw die ligt te pruttelen in haar Pampers die na 89 jaar bezwijkt van de Parkinson heeft hoogstwaarschijnlijk geen nuttig orgaan meer over. Of ze nou donor is of niet. En zo worden we allemaal te oud met onze organen.

Nee, mensen die een donororgaan nodig hebben wachten op een roekeloze donor-scooterkneus die met zijn lamme porem tegen een lantaarnpaal aan sjeest, in de hoop dat zijn longen die over het asfalt denderen, nog bruikbaar zijn. Dat is meer waarheid dat een tekort aan donoren. Maar goed, dat klinkt niet lekker voor JaofNee-spotje: “Help een patiënt; rijd iemand dood!”

Donoren zijn levend niet nuttig. Het aantal verkeersdoden daalt harder dan het aantal kerkbezoekers in dit land. Dat klinkt misschien wat cru, maar ik mag het zeggen; ik ben al donor. Ik voer geen campagne. Absoluut niet. Doodgaan is heel privé en jouw lichaam is helemaal van jou. Op papier zijn er al mensen in ziekenhuizen aan het vechten om mijn niertjes. In de hoop dat ik inderdaad geschept word. Donorrealiteit.

Ik denk er wel aan om mijn kat als donor op te geven. De tijd haalt mijn kat in en bijna geen orgaan is op de proef gesteld in haar luie luizenleven. Wie weet, misschien kan een hond er nog wat mee. Hadden ze met dierendonoren Diesel wel kunnen redden. Daalt het aantal stille tochten ook direct in Nederland, en kunnen we gewoon weer allemaal aan het werk op gewone maandagen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s