Woensdagavond, papa-avond

Rond mijn achtste besloot mijn moeder dat ze de opvoeding niet in haar eentje hoefde te doen. Naast brood op plank brengen zou ook mijn vader een actieve rol gaan spelen in het ‘gelukkige gezin’. Het ging mijn moeder natuurlijk niet om de kinderen, maar om wat tijd voor haarzelf. Zoals veel vrouwen die de veertig bijna raken ging ze zich actief bezig houden met haar spirituele ‘ik’. Ze schreef zich in voor een cursus ‘hoe babbel ik het best met mijn bacteriën’ en ging met haar beste vriendin elke woensdagavond Tibetaans joggen in matchende outfits. Gewoon voor de lol. Voortaan zouden mijn broertje en ik op woensdagavond aangewezen zijn op onze vader. Het zouden fabeltastische tijden worden! Vol vreugd en feest; wekelijks McDonalds, of andere fastfood, en pas naar bed als mama terug was.

Niets bleek minder waar toen bleek dat mijn vader de woensdagavond wilde claimen voor een illegale pokeravond die door zowel de Nederlandse staat als mijn moeder verboden werd. Oude schoolvrienden, collega’s en vage kennissen werden uit de kast gehaald voor het anderhalf uur durende evenement. Voor de huisvaders de spannendste anderhalf uur van de doordeweekse dagen.

Ik en mijn broertje moesten geloosd worden. Met een slechte smoes werd mijn zesjarige broertje bij oma gedumpt. Ik was daar een beetje te oud voor, dus ik mocht wat mannelijkers gaan doen. Het maakte mijn vader niet uit, als ik maar weg was. De eerste keer dat mijn moeder goede gesprekken aan het voeren was met haar bacteriën, racede mijn vader mij naar de tennisbaan waar hij me had ingeschreven voor een aantal sportieve uurtjes.

Ik wilde altijd al op tennis, maar mijn moeder vond dat een veel te gevaarlijke sport. Ze wilde er pas mee instemmen als ik daadwerkelijk een topspin backhand van een tennistrainer kon terugkoppen. Mijn vaderconcludeerde dat hij de broek aan mocht op woensdag; zijn dag, zijn regels.

Daar stond ik met een volledig nieuwe tennisoutfit en vers gespannen racket. Ik was er helemaal klaar voor. Het feit alleen al dat mijn moeder sceptisch tegen mijn nieuwe hobby aankeek maakte het voor mij extra spannend. Ik zou ik rebelse voetsporen van mijn vader treden. Mijn moeders spookverhalen werkte daarom juist averechts. Ik had juist gehoopt een flinke forehand van een tennisleraar voor mijn hoofd te krijgen en met weerzinwekkende wonden thuis komen. Dan, alleen dan zou ik me meer man voelen. Meer nog dan de eerste keer dat je okselhaar bij jezelf bespeurd. En als klap op de vuurpijl zou mijn vader trots op mij zijn en mij niet meer zien als het, in beschermend bubbeltjesplastic verpakte, watje waar me moeder me in had getoverd.

Ik had me dagen daarvoor al helemaal voorbereid. Elke dagz euren om Eurosport in de hoop een glimp op te vangen van Sampras of Becker. Ik dacht me in hoe ik met geweld andere koters van de baan zou meppen. Gehuldigd zou ik worden door de trainers die mijn onmiskenbare talent meteen zouden herkennen. Parijs, New York, Melbourne, London: pas maar op Joris Krouwels komt eraan.

Ik had nog nooit zo erg gezweet. Nog nooit zo erg als in de auto, op weg naar mijn eerste training. Mijn vader had nog niet veel oog voor mij, maar ik begreep dat ik voor een beetje trots eerst hard moest werken. Achterafgezien was hij met zijn hoofd met alle full-housen en straten waarmee zijn vrienden arm mee ging spelen.

“Ik kom je over twee uur ophalen boef!” beloofde mijn vader,terwijl hij zijn auto al in de achteruit had gezet.

Ik knikte. “tot zo!” riep ik toen ik de auto met een noodvaart de hoek om zag rijden.

Twee uur later zag ik mijn vader gelukkig weer. Stinkend naar whisky en sigaren. Het was nog een wonder dat hij het heeft gered binnende afgesproken tijdsperiode.

“Jij ziet er ook niet uit of je hard heb gesport. Betaal ik dan godverdomme geld voor! Was het niet leuk?”

Ik barste in tranen uit. Ik had mijn vader zeker een keer of acht proberen te bellen toen ik erachter kwam dat mijn vader mij bij de verkeerde tennishal had achtergelaten. Helaas was hij zo driftig aan het pokeren dat het hem niet was opgevallen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s