Mooi meisje en een doe-het-zelf Mummie

[Onderdeel Meesterproef, begin derde ‘hoofdstuk’]

Later beging ik dezelfde stommiteit als mijn ouders; ik werd veel te jong, veel te verliefd op een veel te mooi en veel te leuk meisje. Daar lag ze. Een beetje ineengedoken met vrijwel alle lakens naar haar toe getrokken. Dat deed ze altijd. Bewust of onbewust zorgde ze er altijd voor dat ik kil en koud de nacht moest doorbrengen op het moment dat ik mijn ogen sloot, door zich helemaal te wikkelen in het dekbed als een doe-het-zelf mummie. Het deed mij al lang niets. Als ik maar naast het mooiste meisje van de wereld mocht liggen. Ik probeerde nog wanhopig lepeltje-lepeltje te gaan liggen maar kon de juiste positie niet vinden. Ik streek mijn hand door haar lange haren. Zelfs na zo’n avond rook ze nog lekker. Ik voelde mijn rechterarm niet meer. Altijd de arm die je nergens kwijt kan, dus hing ik hem bungelend boven mijn hoofd. Ik heb die nacht geen oog dicht gedaan.
Nikki deed haar ogen open.
“Wat de hel?…”
“Goedemorgen”, stamelde ik moeizaam.
Nikki draaide zich naar me om en keek me met grote ogen aan.
“Oh nee. Ga niet zeggen dat wij…”
“Wij wat?”
“Dat wij weer…”
“Goed…” mompelde ik. “Dan zeg ik het niet.”
“Godverdomme!”
Nikki sprong op en graaide razendsnel haar kleren van het bed.
“Wat? Het is nu opeens erg?”
“Ja! Ik heb een vriendje klootzak, of had je dat nog niet helemaal begrepen?”
“Ik blijk niet de enige te zijn”, probeerde ik zo ironisch mogelijk op te merken.
Nikki’s ogen liepen vol.
Op het moment dat mijn woorden mijn mond verlieten, wist ik dat dit niet de beste opmerking zou zijn.
“Klootzak!”
“Als je dat écht vond was je hier niet, of wel?”
“Nou ik ben zo weer weg hoor, de groeten!”
“Nikki alsjeblieft… Het spijt me.”
Met haar spullen in haar armen geklemd ging ze in de hoek van de kamer zitten. Haar handen hield ze voor haar ogen als een beschaamd kind dat gepest is. Stapje voor stapje naderde ik Nikki. Ik boog me voorover om haar een knuffel te geven.
“Raak me niet aan!”, snauwde ze.
“Rustig aan…”, zei ik kalm, “zo erg is het niet.”
“Niet erg? Ik zit in een relatie.”
“Ja, zal best.”
“Wen er maar aan.”
Ik wilde me schamen, ik wilde dat het me speet. Maar eigenlijk was ik alleen maar verdrietig.
“Ik houd van je, Nikki.”
“Weet ik, maar ik hoef je niet.”
Ze stond op en keek me aan. Ik keek van haar weg. Mijn benen trilden van de kou. De stilte galmde door de kamer.

Ik zag uit mijn ooghoek dat Nikki wat uit haar tas graaide. Een kleine oranje tube kwam tevoorschijn.
“Heb je toevallig een glas water?” vroeg ze met een rustige stem.
“Eh, ja hoor.”
Ze pakte snel het glas van mij aan, stopte een drietal pillen in haar mond en klokte het glas leeg.
“Gaat het wel?” vroeg ik.
“Nee! Ik ben net met je naar bed geweest.”
“Ik bedoel dat, is alles wel goed? Ik heb je nog nooit iets zien slikken, zelfs geen aspirientje.”
“Niets waar je je zorgen om moet maken.”
“Zal ik koffie zetten?”
“Prima, maar je drinkt het maar lekker in je eentje op.”
“Maar.”
“Nee, niets maar. Hier lul je jezelf niet uit!”
“Dus het is alleen maar mijn schuld?”
“Nee, maar ik scheld mezelf thuis wel uit.”
In een flits trok Nikki haar shirt over haar gezicht. Versuft stond ik te kijken hoe ze alles bij elkaar griste.
“Ik wist echt niet dat het zo’n big deal zou.”
Nikki pakte mij bij mijn schouders.
“Ik. Heb. Een. Vriendje! Blijf godverdomme niet doen alsof we fucktoys zijn.”
“We waren er anders behoorlijk goed in.”
“Klopt…”, gaf Nikki toe.
Ik zuchtte.
“Ik ga met Erik. Ik houd van hem. Accepteer het.”
Verbijsterd bleef ik staan terwijl ze haar broek over haar string trok, waarvan ik eigenlijk dacht dat ik die aan flarden had geknabbeld die nacht.
“Oh, en dit is nooit gebeurd, duidelijk? Vertel dit aan niemand.”
“Begrepen.”
“Want dan kijk ik je echt nooit meer aan!”
Nikki liep de trap af richting de deur. Nog halfnaakt liep ik achter haar aan.
“Kan ik je bellen?”
Nikki keek naar mij. Ik stopte halverwege de trap.
“Alsjeblieft?”
Even bleef het stil.
“Natuurlijk”, zei Nikki met een vreemd soort medelijden in haar stem.
De deur werd dichtgeslagen. Ik haalde mijn hand over mijn gezicht, krabde aan mijn zak en liep weer naar boven. Ik struikelde bijna over de oranje tube. Er zaten nog vier pilletjes in. Uit nieuwsgierigheid pakte ik het op en las ik het etiket.
“Fuck…”

Een gedachte over “Mooi meisje en een doe-het-zelf Mummie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s